Galerie MooiMan biedt de expo Make a statement

OPDAT u het alvast even weet, kunt u hier reeds een omstreden beeld [1] van twee mannen zien — dat onderdeel uitmaakt van de expositie MAKE A STATEMENT die aanstaande zondag, om 16:00 uur, start in Galerie MooiMan in de Noorderstationstraat van onze noordelijke metropool. Voorbezichtiging van deze heren en van nog veel meer kan reeds vanaf 15:00 uur.

Jawel, in Hellevoetsluis — nomen est omen — werd dat beeld anno 2010 voor een expositie geweigerd, en dat terwijl het CDA gewoon blijft voortbestaan en paapse pedosekuselen [2] nog wel een tijdje hun gang zullen kunnen gaan. Die wandelende tijdbommen in habijt laat men grotendeels ongemoeid, een bronzen beeld dat iets voorstelt dat nog meer voorkomt dan het misbruik van kinderen in tal van uitingen, wordt geweigerd. Toch zijn de erecties die hier worden voorgesteld in al hun dynamiek statisch waardoor ze geen reële bedreiging kunnen vormen, behalve in het door archaïsch-pathologische preoccupatie verwrongen (niet) denken. Zo dicht bij de hel is men kennelijk bang dat men zich aan het water bij de voet van de de sluis zal branden. De erectie die de beide heren in beeld hebben en houden, naast of tussen hun gehele hebben en houden, doet geen kwaad, doch bezorgt menigeen een kunstgevoel. De slappe hap, of een half stijf ledemaat dan wel een hele erectie als een mini-Eiffeltoren, onder de jurk van zovele mannen of halve mannen dan wel hele geestelijke eunuchen in travestie — die allen officieel een instituut vertegenwoordigen dat voor andere mannen de kledij in kwestie afwijst — doet dat veelvuldig en overal op deze aardkloot. Over discriminatie gesproken. En niet alleen op dit punt is de katholieke kerk een meer dan hopeloos, archaïsch instituut dat zichzelf al heel lang heeft overleefd.

De Groninger priester Herman Verbeek blijkt steeds meer gelijk te krijgen met zijn bewering, van inmiddels decennia geleden, dat het pausdom een instituut is dat dient te worden afgeschaft. Vanzelfsprekend dient ieder instituut dat discrimineert op de vingers te worden getikt en desnoods met rechtsmiddelen te worden gesloten. Helemaal als het, voor gruwelen dove en blinde, opperhoofd daarvan zelf ooit met het geweer voor Hitler heeft gestreden.

Zie ook De Homo en de Hostie. 

Lees tevens onze andere benadering op de aan deze site gelieerde website Rond beeldende kunsten.

Ook dit is een statement, al geef ik de voorkeur aan het mijden van buitenlandse begrippen in onze taal wanneer daarvoor geen enkele noodzaak bestaat. Het feit dat die cultuur-vergiftigende Yankismen bestaan, is immers schandalig genoeg.
(wordt vervolgd)

[1] Het beeld is van Paul Lagrouw en is getiteld True love is deaf.
[2] Ik wens hier nadrukkelijk onderscheid te maken tussen pedofielen aan de ene kant en pedoseksuelen aan de verkeerde kant. De laatsten zijn actief op dat punt, en dat is het volstrekt onaanvaardbare element in de geaardheid.

Ik zelf ben canofiel, maar zeker niet canoseksueel. Dit laatste toch nog maar even om u niet op een dwaalspoor te brengen en de indruk te wekken dat ik een zodanig geaarde relatie met mijn teef heb, al zou menigeen, zo vermoed ik, mijn eventuele biologische kinderen ook wel een hondenkop toedichten.
Dat alles geldt, mutatis mutandis, ook voor onze katers, poesen, egels en kraaien, mussen, roodborsjes, vinken en meer van dat alles.

Expositie bij MooiMan met drie jonge kunstenaars

Onder het motto Young and Proud exposeren, vanaf komende zondag 22 februari tot en met zondag 29 maart, bij Galerie MooiMan in Stad, drie jonge kunstenaars, die door de organisatoren als veelbelovend worden gekwalificeerd: Ron Amir, Erik Tode en Sander Wiersma. Van hen is de laatstgenoemde reeds afgestudeerd aan Academie Minerva in onze Stad; aan hem is het Coba de Groot Stipendium toegekend. De beide anderen hebben aan het Frank Mohr Instituut nog enig werk te doen, respectievelijk te creëren, alvorens ook die beiden de status van afgestudeerd te hebben bereikt.
De tentoonstelling zal zondagmiddag om 16:00 uur, in aanwezigheid van de drie kunstenaars, officieel worden geopend door Groningens wethouder Peter Verschuren. Vanaf 15:00 uur kan men in de galerie terecht om de werken vooraf te bezichtigen. Daarna kunnen alle geïnteresseerden tijdens de weekeinden van maart steeds op vrijdag, zaterdag en zondag in de galerie terecht voor bezichtiging. Preciese gegevens daarover zijn te vinden op de website van de galerie. Somtijds is de galerie gedurende het eerste weekeinde van de maand gesloten.
__________
Afbeelding: Sander Wiersma: zonder titel op het formaat 21 x 30 cm. Aquarel op papier.

Expositie met werken van Rik Davids en Nancy Lee in het Gasuniegebouw

Prikkelende combinatie
Op zondag 9 november wordt 's middags, in het Hoofdkantoor van de Gasunie aan de Concourslaan in Stad, de expositie geopend met houten objecten van Rik Davids en fotografie van Nancy Lee. De tentoonstelling is die dag geopend van 15:00 uur tot 17:30 uur. Een inleidende lezing begint om 15:30 uur.

'Ingekleurd' hout
Rik Davids' houten schalen met een enorme omvang hangen als schilderijen aan de muur en hebben daardoor hetzelfde effect als het doek van een schilder dat u, zodra uw aandacht erop wordt gericht, tracht mee te slepen. Volgens de kunstcommissie van de Gasunie werkt de ronde vorm in sterke mate mee om dit effect te kunnen bereiken.
De schalen zin vervaardigd van met nietjes aan elkaar gehechte, beschilderde houten plankjes. De inkleuring is op diverse manieren gerealiseerd, variërend van lukraak aangebracht lijkende verfklodders tot en met motieven die (onderdelen van) bloemen schijnen. Rik Davids heeft niet alleen zand en acrylverf gebruikt, maar daarnaast glimmende materialen.

Fotografie
Er is zichtbaar nagedacht over de inrichting van de expositie van twee kunstenaars tegelijkertijd, die daarbij tezamen worden voorgesteld en niet elk separaat. Tussen de schalen van Rik Davids hangen foto's van Nancy Lee. Net als in de constructie van de schalen die haar collega heeft gerealiseerd, heeft Nancy Lee hier en daar eveneens één beeld geconstrueerd dat bestaat uit diverse foto's, en daarnaast heeft ze bestaande structuren als basis gekozen, zoals een wolkenkrabber of een van bovenaf genomen reeks geparkeerde voertuigen, die door de afstand tevens de indruk kunnen wekken dat het om op een haventerrein geloste containers zijn, ware het niet dat deze zelden of nooit zo worden opgesteld als deze schuin geparkeerde auto's.